Wynajem środków transportu lotniczego — ubezpieczenie OC (PKD 77.35.Z)

Wynajem środków transportu lotniczego – charakterystyka działalności

Kod PKD 77.35.Z obejmuje wynajem i dzierżawę środków transportu lotniczego – samolotów, śmigłowców i innych statków powietrznych, udostępnianych bez załogi (dry lease) lub w innej formie dzierżawy przewoźnikom, firmom i innym podmiotom. Firma dysponuje wartościowymi statkami powietrznymi będącymi jej majątkiem i udostępnia je najemcom, ponosząc odpowiedzialność za ich stan i związane z lotnictwem ryzyka. Odbiorcami są przewoźnicy, operatorzy lotniczy i firmy.

Profil ryzyka jest wyjątkowy ze względu na bardzo wysoką wartość statków powietrznych i ekstremalnie wysokie sumy odpowiedzialności w lotnictwie. Wyznaczają go: majątek statków powietrznych (samoloty i śmigłowce o bardzo dużej wartości narażone na uszkodzenia, wypadki lotnicze, zniszczenie); ekstremalnie wysoka odpowiedzialność lotnicza (wypadek lotniczy grozi katastrofalnymi szkodami osobowymi i rzeczowymi, o sumach nieporównywalnie wyższych niż w innych rodzajach transportu); odpowiedzialność za stan techniczny i zdatność do lotu; oraz rygorystyczne wymogi regulacyjne i najmu. To ochrona statków powietrznych i bardzo wysoka odpowiedzialność lotnicza stanowi rdzeń ryzyka. Ze względu na wysoce specjalistyczny charakter ubezpieczenia lotnicze wymagają indywidualnego opracowania z wyspecjalizowanym ubezpieczycielem.

Wyzwania i zagrożenia w tej działalności

Pierwsza grupa ryzyk to majątek statków powietrznych. Samoloty i śmigłowce o bardzo dużej wartości są narażone na uszkodzenia, wypadki i zniszczenie – zarówno na ziemi, jak i w eksploatacji przez najemców.

Druga grupa to odpowiedzialność lotnicza. Wypadek statku powietrznego może prowadzić do katastrofalnych szkód osobowych i rzeczowych, o sumach ekstremalnie wysokich, co czyni odpowiedzialność cywilną kluczowym ryzykiem.

Trzecia grupa to stan techniczny, regulacje i najem. Zdatność do lotu, rygorystyczne wymogi regulacyjne (nadzór lotniczy), właściwe przekazanie i eksploatacja przez najemców oraz spory kontraktowe wymagają szczególnej staranności.

Ubezpieczenia wymagane przez prawo

Działalność lotnicza podlega rygorystycznym wymogom ubezpieczeniowym – przepisy krajowe i unijne wymagają odpowiednich ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej dla statków powietrznych (wobec pasażerów, osób trzecich, ładunku), o wysokich, regulacyjnie określonych sumach. Do tego dochodzą przepisy prawa lotniczego, wymogi nadzoru lotniczego oraz odpowiedzialność kontraktowa wobec najemców. Zatrudnianie pracowników wiąże się z obowiązkami z zakresu prawa pracy.

Poza wymaganymi ubezpieczeniami OC realnym zabezpieczeniem majątku są ubezpieczenia lotnicze: aerocasco statków powietrznych (od uszkodzeń, wypadków, zniszczenia), ubezpieczenia OC z tytułu użytkowania statku oraz rozwiązania dopasowane do struktury dzierżawy. Ze względu na specyfikę wymagają one wyspecjalizowanego ubezpieczyciela lotniczego.

Najważniejsze ryzyka i rola ubezpieczenia OC

Ochrona łączy aerocasco z lotniczym OC. Przykłady: statek powietrzny ulega uszkodzeniu lub zniszczeniu – reaguje aerocasco; wypadek lotniczy powoduje szkody wobec pasażerów lub osób trzecich – reaguje lotnicze OC o wysokiej sumie; usterka lub niezdatność do lotu przyczynia się do szkody – istotny jest zakres OC i warunki dzierżawy; spór z najemcą o stan lub eksploatację statku – istotne są warunki umowy. Ze względu na skalę możliwych szkód i wartość statków powietrznych ochrona musi być kompleksowa i o odpowiednio wysokich sumach.

Ponieważ majątek to statki powietrzne o bardzo dużej wartości, a odpowiedzialność lotnicza jest ekstremalnie wysoka, kluczowe jest połączenie aerocasco z lotniczym OC o sumach adekwatnych do wymogów i ryzyka – opracowane indywidualnie z wyspecjalizowanym ubezpieczycielem.

Jak dobrać zakres i sumę ubezpieczenia

Podstawą są wymagane ubezpieczenia OC lotniczego o sumach zgodnych z przepisami i ryzykiem oraz aerocasco o wartości odpowiadającej statkom powietrznym. Zakres należy dopasować do formy dzierżawy (kto odpowiada za eksploatację i utrzymanie), wymogów nadzoru lotniczego oraz do precyzyjnego uregulowania odpowiedzialności najemcy w umowie. Ze względu na specyfikę program ubezpieczeniowy powinien być opracowany z wyspecjalizowanym ubezpieczycielem lotniczym.

Zakres i sumy warto weryfikować przy zmianie floty, formy dzierżawy i wymogów regulacyjnych.

Na co uważać w warunkach polisy

Pierwszą pułapką jest niedopasowanie sum OC lotniczego do wymogów regulacyjnych i skali ryzyka. Drugą jest brak lub niepełne aerocasco wobec wartości statków. Trzecią sprawą jest jasne rozgraniczenie odpowiedzialności między wynajmującym a najemcą (utrzymanie, eksploatacja, zdatność do lotu), a także wyłączenia, udziały własne i warunki geograficzne. Przed zawarciem umowy warto z wyspecjalizowanym ubezpieczycielem omówić scenariusze wypadku i uszkodzenia statku powietrznego.

Najczęstsze błędy przedsiębiorców w tej branży

Pierwszy błąd to niedopasowanie sum lotniczego OC do wymogów regulacyjnych i skali ryzyka.

Drugi błąd to brak lub niepełne aerocasco wobec bardzo wysokiej wartości statków powietrznych.

Trzeci błąd to niejasne rozgraniczenie odpowiedzialności za utrzymanie i eksploatację w umowach dzierżawy.

Czwarty błąd to korzystanie z ochrony nieopracowanej przez wyspecjalizowanego ubezpieczyciela lotniczego.

Podsumowanie

Wynajem i dzierżawa środków transportu lotniczego (PKD 77.35.Z) to wysoce specjalistyczna działalność, w której rdzeniem ryzyka są ochrona bardzo wartościowych statków powietrznych oraz ekstremalnie wysoka odpowiedzialność lotnicza. Fundamentem bezpieczeństwa jest połączenie wymaganego lotniczego OC o odpowiednich sumach z aerocasco, opracowane indywidualnie z wyspecjalizowanym ubezpieczycielem lotniczym, wraz z precyzyjnym uregulowaniem odpowiedzialności w umowach dzierżawy. Kompleksowe i adekwatne sumy ubezpieczeń pozwalają prowadzić tę działalność z realnym zabezpieczeniem. Więcej o ubezpieczeniach dla firm znajdziesz na insureo.pl.