Reasekuracja — ryzyka i ubezpieczenia (PKD 65.20.Z)

Reasekuracja – charakterystyka działalności

Kod PKD 65.20.Z obejmuje reasekurację – działalność zakładów reasekuracji, które przejmują (reasekurują) ryzyka od zakładów ubezpieczeń, umożliwiając im rozłożenie i ograniczenie własnej ekspozycji. Reasekurator jest „ubezpieczycielem ubezpieczycieli": przyjmuje część ryzyka portfeli ubezpieczeniowych, w tym ryzyk katastroficznych i wielkich, w zamian za składkę. Odbiorcami usług są zakłady ubezpieczeń i inni reasekuratorzy.

Profil ryzyka jest właściwy dla wyspecjalizowanej, kapitałochłonnej instytucji finansowej o dużych ekspozycjach. Wyznaczają go: charakter ryzyka reasekuracyjnego (przejmowanie dużych i katastroficznych ekspozycji – zarządzane środkami sektorowymi: dywersyfikacją, retrocesją, adekwatnością kapitału); odpowiedzialność zawodowa i za usługi (błędy w konstrukcji umów reasekuracyjnych, ocenie, rozliczeniach mogą wywołać spory z cedentami); odpowiedzialność członków władz (D&O); dane i cyberryzyko; oraz ścisłe regulacje i nadzór. Ryzyko przejmowanych ekspozycji to istota działalności, zarządzana finansowo, a nie klasycznym ubezpieczeniem. To odpowiedzialność zawodowa, D&O i regulacje stanowią rdzeń ryzyka „operacyjnego".

Wyzwania i zagrożenia w tej działalności

Pierwsza grupa ryzyk to charakter i skala ekspozycji. Reasekurator przejmuje duże i katastroficzne ryzyka; ich kumulacja i adekwatność kapitału są istotą działalności, zarządzaną przez dywersyfikację, retrocesję i wymogi kapitałowe.

Druga grupa to odpowiedzialność zawodowa i spory z cedentami. Błędy w konstrukcji umów reasekuracyjnych, ocenie ryzyka, rozliczeniach czy interpretacji warunków mogą prowadzić do sporów z zakładami ubezpieczeń.

Trzecia grupa to władze, dane i regulacje. Członkowie władz ponoszą odpowiedzialność (D&O); dane i systemy niosą ryzyka cyber; działalność podlega ścisłemu nadzorowi i wymogom wypłacalności.

Ubezpieczenia wymagane przez prawo

Działalność reasekuracyjna podlega ścisłej reglamentacji: zezwoleniom i nadzorowi (KNF), wymogom wypłacalności (Solvency), zasadom prowadzenia działalności oraz przepisom o ochronie danych i przeciwdziałaniu praniu pieniędzy. Reasekurator zarządza ryzykiem przejmowanym m.in. przez dywersyfikację i retrocesję. Zatrudnianie pracowników wiąże się z obowiązkami z zakresu prawa pracy.

Realnym zabezpieczeniem finansowym własnych ryzyk operacyjnych pozostają wyspecjalizowane ubezpieczenia: OC zawodowe (PI) obejmujące błędy w usługach reasekuracyjnych, D&O, ubezpieczenie od przestępstw oraz cyber – w kompleksowych programach dla instytucji finansowych.

Najważniejsze ryzyka i rola ubezpieczenia OC

Ochrona łączy OC zawodowe z D&O, cyber i ubezpieczeniem od nadużyć. Przykłady: błąd w konstrukcji umowy reasekuracyjnej lub rozliczeniu prowadzi do sporu z cedentem i roszczenia – reaguje OC zawodowe; roszczenie wobec członków władz za decyzje – reaguje D&O; cyberatak lub wyciek danych – reaguje ubezpieczenie cyber; nadużycie pracownicze – reaguje ubezpieczenie od przestępstw. Bez wyspecjalizowanej ochrony koszty ponosiłby wyłącznie reasekurator.

Skala i specyfika działalności sprawiają, że własne ryzyka operacyjne zabezpiecza się wyspecjalizowanymi programami, a ryzyko przejmowanych ekspozycji zarządza się finansowo.

Jak dobrać zakres i sumę ubezpieczenia

Zakres własnych ubezpieczeń warto budować wokół: OC zawodowego (usługi reasekuracyjne), D&O, ubezpieczenia cyber oraz od przestępstw. Sumy dobiera się we współpracy z brokerami i ubezpieczycielami wyspecjalizowanymi w sektorze, z uwzględnieniem skali i profilu działalności oraz wymogów nadzorczych. Ryzyko przejmowanych ekspozycji zarządzane jest odrębnie (dywersyfikacja, retrocesja, kapitał).

Zakres warto weryfikować przy zmianie profilu portfela i zaostrzeniu regulacji.

Na co uważać w warunkach polisy

Pierwszą pułapką jest pominięcie OC zawodowego wobec sporów z cedentami. Drugą jest niedoszacowanie D&O i ubezpieczenia cyber. Trzecią sprawą są ubezpieczenie od nadużyć, zgodność nadzorcza, limity i franszyzy. Przed zawarciem umowy warto omówić scenariusze sporu z cedentem i cyberataku.

Najczęstsze błędy przedsiębiorców w tej branży

Pierwszy błąd to pominięcie OC zawodowego wobec sporów z cedentami o umowy reasekuracyjne.

Drugi błąd to niedoszacowanie D&O i ubezpieczenia cyber.

Trzeci błąd to pominięcie ubezpieczenia od nadużyć.

Czwarty błąd to lekceważenie zgodności nadzorczej i wymogów wypłacalności.

Podsumowanie

Reasekuracja (PKD 65.20.Z) to działalność „ubezpieczyciela ubezpieczycieli" o dużych ekspozycjach, w której – obok zarządzanego finansowo ryzyka przejmowanych ekspozycji – rdzeniem ryzyka operacyjnego są odpowiedzialność zawodowa wobec cedentów, D&O i regulacje. Fundamentem bezpieczeństwa własnego są OC zawodowe, D&O, ubezpieczenie cyber i od nadużyć – w kompleksowych programach dla instytucji finansowych. Dopasowanie ochrony do specyfiki reasekuratora pozwala prowadzić działalność z realnym zabezpieczeniem. Więcej o ubezpieczeniach dla firm znajdziesz na insureo.pl.