Produkcja pozostałych wyrobów mineralnych — ubezpieczenie OC i ryzyka (PKD 23.99.Z)

Produkcja pozostałych wyrobów mineralnych – charakterystyka działalności

Kod PKD 23.99.Z obejmuje produkcję wyrobów z niemetalicznych surowców mineralnych, nieujętych w innych grupach – między innymi mas i mieszanek mineralno-asfaltowych (bitumicznych) do budowy dróg i pokryć dachowych, wełny mineralnej i innych izolacji, wyrobów z grafitu, kamienia sztucznego, materiałów ciernych i uszczelniających oraz innych wyrobów mineralnych do zastosowań przemysłowych i budowlanych. To bardzo zróżnicowana, katalogowa grupa.

Ze względu na różnorodność profil ryzyka zależy od konkretnego wyrobu. Produkcja mas bitumicznych wiąże się z pracą na gorąco i ryzykiem pożarowym oraz środowiskowym; izolacje mineralne – z kwestiami zdrowotnymi (pył włóknisty) i parametrami przeciwpożarowymi; materiały cierne i uszczelniające – z odpowiedzialnością za produkt w zastosowaniach technicznych. Wspólne pozostają zagrożenia produkcyjne (piece, procesy termiczne, zapylenie) oraz odpowiedzialność za produkt.

Wyzwania i zagrożenia w tej produkcji

Pierwsza grupa ryzyk to procesy termiczne i pożar. Wytwarzanie mas bitumicznych na gorąco, wypalanie czy topienie surowców mineralnych wiąże się z ryzykiem poparzeń, pożaru i awarii instalacji, a przy asfalcie – także z emisjami i ryzykiem środowiskowym.

Druga grupa to produkt i jego zastosowanie. Wada masy bitumicznej może obniżyć trwałość nawierzchni drogowej u odbiorcy, izolacja o niespełnionych parametrach – nie zapewnić deklarowanej ochrony (w tym przeciwpożarowej), a wyrób cierny czy uszczelniający – zawieść w zastosowaniu technicznym.

Trzecia grupa to zdrowie i majątek. Przetwarzanie surowców mineralnych i produkcja izolacji włóknistych wiążą się z zapyleniem istotnym dla zdrowia pracowników, a instalacje produkcyjne to majątek podatny na awarie i zdarzenia losowe.

Ubezpieczenia wymagane przez prawo

Produkcja tych wyrobów nie jest objęta klasycznym obowiązkowym ubezpieczeniem OC. Istotne pozostają wymagania dotyczące wyrobów (zależnie od zastosowania), regulacje środowiskowe (zwłaszcza przy asfalcie), wymagania przeciwpożarowe oraz przepisy BHP. Korzystanie z pojazdów wiąże się z obowiązkowym OC komunikacyjnym, a zatrudnianie pracowników – z obowiązkami z zakresu prawa pracy.

Realnym zabezpieczeniem finansowym pozostają ubezpieczenia dobrowolne: OC działalności z odpowiedzialnością za produkt, ubezpieczenie mienia i maszyn, ochrona od przerw w działalności oraz – zależnie od profilu – rozszerzenie środowiskowe.

Najważniejsze ryzyka i rola ubezpieczenia

Ochrona koncentruje się na majątku, procesach termicznych, odpowiedzialności za produkt i – zależnie od profilu – środowisku. Przykłady: pożar instalacji do produkcji mas bitumicznych niszczy zakład – reaguje ubezpieczenie mienia i maszyn oraz ochrona od przerw; wadliwa masa obniża trwałość nawierzchni u odbiorcy – reaguje OC za produkt; izolacja nie spełnia parametrów przeciwpożarowych – producent odpowiada za następstwa; wyciek substancji przy produkcji asfaltu prowadzi do skażenia – z pomocą przychodzi rozszerzenie środowiskowe. Bez tych ubezpieczeń koszty ponosiłby wyłącznie właściciel.

Ze względu na zróżnicowanie asortymentu kluczowe jest dopasowanie zakresu i sumy do konkretnego, najbardziej wymagającego profilu produkcji.

Jak dobrać zakres i sumę ubezpieczenia

Punktem wyjścia jest opisanie ubezpieczycielowi faktycznego asortymentu i procesów. Suma OC za produkt powinna uwzględniać zastosowania o poważniejszych skutkach wady (nawierzchnie drogowe, izolacje przeciwpożarowe, wyroby techniczne). Ubezpieczenie mienia i maszyn powinno obejmować procesy termiczne i pożar, a przy asfalcie warto rozważyć rozszerzenie środowiskowe.

Ochrona od przerw w działalności powinna pokrywać realny czas naprawy. Cały zakres warto weryfikować przy zmianie asortymentu i wejściu w bardziej wymagające zastosowania.

Na co uważać w warunkach polisy

Pierwszą pułapką jest dobór ochrony bez uwzględnienia najbardziej wymagających wyrobów w asortymencie. Drugą kwestią jest ryzyko pożarowe i środowiskowe procesów termicznych, zwłaszcza przy asfalcie. Trzecia sprawa to zakres OC za produkt, awarie instalacji oraz limity i franszyzy. Przed zawarciem umowy warto omówić realistyczne scenariusze szkód dla każdej istotnej grupy wyrobów.

Najczęstsze błędy przedsiębiorców w tej branży

Pierwszy błąd to dobór ochrony bez uwzględnienia wyrobów o poważniejszych skutkach wady.

Drugi błąd to pominięcie ryzyka pożarowego i środowiskowego procesów termicznych (asfalt).

Trzeci błąd to lekceważenie zapylenia i zabezpieczeń BHP przy izolacjach włóknistych.

Czwarty błąd to niedoszacowanie awarii instalacji i ochrony od przerw w działalności.

Podsumowanie

Produkcja pozostałych wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych (PKD 23.99.Z) to bardzo zróżnicowana grupa – od mas bitumicznych, przez izolacje mineralne, po wyroby cierne i grafitowe – w której profil ryzyka zależy od konkretnego wyrobu i procesu. Choć branża nie ma obowiązkowego OC, fundamentem bezpieczeństwa jest OC działalności z odpowiedzialnością za produkt dobraną do zastosowań, ubezpieczenie mienia i maszyn obejmujące procesy termiczne, ochrona od przerw w działalności oraz – zależnie od profilu – rozszerzenie środowiskowe. Dopasowanie zakresu do faktycznego asortymentu pozwala prowadzić produkcję z realnym zabezpieczeniem.